غزل
اے بلبل دل دوڑ کے جاناں کوں پہنچ توں
ویرانۂ تن چھوڑ گلستاں کوں پہنچ توں
تجھ ہجر سیں ہوں جاں بہ لب اے یار شفا بخش
جلدی سے مرے درد کے درماں کوں پہنچ توں
یعقوب ترے غم ستی اے یوسف مصری
بے کل ہے شتابی ستی کنعاں کوں پہنچ توں
لگنا ہے تجھے پاؤں سیں گر اے دل پر خوں
سنجاف نمن شوخ کے داماں کوں پہنچ توں
اے دل جو تجھے جگ منے ہونا ہے سرخ رو
تو پیو کے لب لعل بدخشاں کوں پہنچ توں
ہے حسن کی گرمی سیتی بیتاب شب و روز
اے باد سحر زلف پریشاں کوں پہنچ توں
عبید اللہ خاں مبتلا